സ്വാതന്ത്ര്യമെന്ന് കരുതുന്ന തടവറകൾ – ആൻ്റണി പുത്തൻപുരയ്ക്കൽ

വിഭാഗീയ ചിന്തകളുടെ ഇടുങ്ങിയ മാളങ്ങളിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും വീണ്ടും വഴുതിവീഴുന്നുവെങ്കിൽ;

നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന ആശയങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പോലും ഭയപ്പെടുകയും, സ്വന്തം വിശ്വാസങ്ങളെ സത്യത്തിന്റെ അവസാന വാക്കായി കരുതുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ;

നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾക്ക് പകരം നിങ്ങളുടെ സമൂഹത്തിൻ്റെ അഭിപ്രായവും, നിങ്ങളുടെ വിവേകത്തിന് പകരം ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ശബ്ദവും തീരുമാനങ്ങളെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ;

രാഷ്ട്രസൃഷ്ടി എന്ന വെറും മോഹനവും അയഥാർഥ്യവുമായ
വാഗ്ദാനത്തിലും നിങ്ങൾ വേഗത്തിൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നവരാണെങ്കിൽ;

അധികാരവും പദവിയും നിലനിർത്തുന്ന അത്യാർത്തി നിറഞ്ഞ സംവിധാനത്തെ
ജനാധിപത്യമെന്നു നിങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ;

വ്യാജവിവരങ്ങളും അർദ്ധസത്യങ്ങളും ആവർത്തിച്ച് കേൾക്കുമ്പോൾ അവ സത്യമായി നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങുന്നുവെങ്കിൽ;

സത്യദർശനമോ, സന്മനോഭാവമോ ഇല്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ
പേറുന്ന ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെയോ വലതുപക്ഷത്തിന്റെയോ ഭാഗമാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

അൽഗോരിതങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തു നൽകുന്ന പ്രതിധ്വനി-അറകളിലെ
ശബ്ദം മാത്രം കേട്ട് സത്യമെന്നു നിങ്ങൾ കരുതുകയും നിങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയെ ആരാണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാതെ, ഓരോ നിമിഷവും സ്ക്രീനുകളുടെയും അറിയിപ്പുകളുടെയും പിന്നാലെ നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് സഞ്ചരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ;

സ്വന്തം ജീവിതത്തെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതവുമായി നിരന്തരം താരതമ്യം ചെയ്ത്, മറ്റുള്ളവർ അംഗീകരിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ മാത്രം സ്വയം കാണുകയും സ്വസ്വകാര്യതയെ വിലയില്ലാതെ അടിയറ വെക്കുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

ആർത്തിമതികളായ കമ്പോളശക്തികൾ നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിർമ്മിക്കുകയും, നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമില്ലാത്തതിനെ ആവശ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ;

ശ്രദ്ധ വിലയ്ക്കു വാങ്ങുന്ന സ്ക്രീനുകൾക്കു മുന്നിൽ
സ്വന്തം സമയത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥാവകാശം മറന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

ആത്യന്തികമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ അവഗണിക്കുന്ന വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും
സമഗ്ര ജീവിതത്തിന്റെ വാസ്തവിക പ്രക്രിയകളെ അനുബദ്ധിക്കാത്ത
പരിശീലനത്തെയും നിങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നെങ്കിൽ;

അനന്തമായ വളർച്ചയെന്ന വ്യാമോഹത്തിനായി
ഭൂമിയുടെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നതിനെ കാണാതെ പോകുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

ദുരൂഹസമസ്യകൾ നിറഞ്ഞ രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനങ്ങളുടെ
വക്താക്കളാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

മനുഷ്യരെ തമ്മിൽതമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്ന വർണ്ണവർഗ്ഗ ഭിന്നതകളുടെ
അത്യാസക്തരായ അനുയായികളാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

അസംബന്ധിയായ ജാതിമത വ്യവസ്ഥകളുടെ
പ്രചാരകരും പ്രഘോഷകരുമാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

സംഘടിത മതങ്ങളെയും അവയുടെ നിരർത്ഥകമായ
വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളെയും നെഞ്ചിലേറ്റുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

ശീലവിധേയത്വമാർന്ന വ്യവസ്ഥാപിത ശിക്ഷണ സംവിധാനത്തിലെ
അസ്പഷ്ടവും അർത്ഥരഹിതവുമായ പാരമ്പര്യ ചിന്തകളെ
സ്വിജ്ഞാനമാണെന്നു കരുതുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

സത്യമെന്തെന്നു അന്വേഷിക്കുന്നതിനു പകരം
തനിക്കിഷ്ടമുള്ള കഥ ആവർത്തിച്ചു കേൾക്കാൻ മാത്രം
ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

വിയോജിപ്പിനെ ശത്രുതയായി മാത്രം കാണുകയും
സംഭാഷണത്തിന്റെ വാതിലുകൾ കൊട്ടിയടയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

പുറന്തള്ളലിന്റെ ഭാഷയിൽ സമൂഹത്തെ
‘ഞങ്ങളും അവരും’ ആയി മുറിക്കുന്നതിൽ
ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

ഹിംസരഹിത പ്രതിരോധനത്തിലൂടെ നാം ആർജ്ജിച്ച രാഷ്ട്രീയ
സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ സ്വാർത്ഥമതികളാൽ ബലി ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ,
ഇതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

സ്വയം പ്രഖ്യാപിത ധർമ്മിഷ്ഠരുടെ വാക്കുകളെ അവർ ആരാണെന്നതിന്റെ പേരിൽ മാത്രം സത്യമായി സ്വീകരിക്കുകയും, വാക്കുകളെക്കാൾ പ്രവൃത്തികളെ പരിശോധിക്കാൻ മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ;

സമത്വത്തിന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും അതിർവരമ്പുകൾ
അധർമ്മികളാൽ നിശ്ചയിച്ചു ഉറപ്പിക്കുന്നതിൽ
സന്തുഷ്ടരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

മർദ്ദകനും മർദ്ദിതരും തമ്മിലുള്ള അന്തരം കൂടിവരുമ്പോഴും
ആശ്രിതത്വത്തെയും വിധേയത്വത്തെയും
പിന്തുണയ്ക്കുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

യഥാർത്ഥ രാഷ്ട്ര സ്നേഹികൾ തങ്ങളാണെന്ന് അഭിനയിക്കുന്നവരെ
തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

സ്വന്തം ഉള്ളിലേക്കു നോക്കാൻ നേരമില്ലാതെ,
പുറംലോകം കാണിക്കുന്ന കണ്ണാടികളിൽ മാത്രം
തന്നെത്തന്നെ തിരയുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

ഭയമാണ് നിങ്ങളുടെ തീരുമാനങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉപദേഷ്ടാവെങ്കിൽ;

വിദ്യാഭ്യാസം മനുഷ്യനെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും ചിന്തിക്കാനും സ്വതന്ത്രനാക്കാനും വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്നതിനുപകരം, അനുസരിക്കാനും മത്സരിക്കാനും വിജയിക്കാനുമുള്ള പരിശീലനം മാത്രമായി ചുരുങ്ങുമ്പോൾ അതിനെ പുരോഗതിയെന്ന് വിളിക്കുന്നുവെങ്കിൽ;

ജനാധിപത്യം വോട്ട് ചെയ്യുന്നതിൽ മാത്രം അവസാനിക്കുന്നുവെന്നും, അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യം അതിന്റെ ഭാഗമല്ലെന്നും കരുതുന്നുവെങ്കിൽ;
പ്രകൃതിയെ ഒരു ജീവിക്കുന്ന സാന്നിധ്യമായി കാണാതെ, മനുഷ്യന്റെ അനന്തമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഒരു വിഭവശേഖരമായി മാത്രം കാണുന്നുവെങ്കിൽ;

സ്വന്തം തെറ്റുകൾ സമ്മതിക്കാനുള്ള വിനയമില്ലെങ്കിൽ;

സ്വന്തം അഭിപ്രായം മാറ്റാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലെങ്കിൽ;

“എനിക്ക് അറിയില്ല” എന്ന് പറയാനുള്ള ധൈര്യമില്ലെങ്കിൽ;

ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കേണ്ടിവന്നാലും സത്യത്തിന്റെ പക്ഷത്ത് നിൽക്കാനുള്ള മനസ്സില്ലെങ്കിൽ;

നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന പഴയ ചിന്തകളെയും വിശ്വാസങ്ങളെയും ഭയങ്ങളെയും പരിശോധിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറല്ലെങ്കിൽ;

നിങ്ങളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റൊരാളുടെ അനുമതിയിലോ, ഒരു നേതാവിന്റെ കൃപയിലോ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്റെ അംഗീകാരത്തിലോ, ഒരു കൂട്ടത്തിന്റെ സമ്മതത്തിലോ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ;

നിങ്ങളുടെ കോപത്തെ ആരാണ് ഉണർത്തുന്നത്, നിങ്ങളുടെ ഭയത്തെ ആരാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ ആരാണ് രൂപപ്പെടുത്തുന്നത് എന്ന് നിങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കാത്തവരാണെങ്കിൽ;

മൃഗങ്ങളോടും പ്രകൃതിയോടും കരുണ കാണിക്കുമ്പോഴും മനുഷ്യരോടുള്ള കരുണ മറന്നുപോകുന്നുവെങ്കിൽ – അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യന്റെ പേരിൽ മറ്റുജീവജാലങ്ങളോടുള്ള ക്രൂരതയെ ന്യായീകരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ;

സാമൂഹികമാധ്യമങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ മുഖം സ്വതന്ത്രമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോഴും, നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ മറ്റുള്ളവരുടെ അംഗീകാരത്തിനായി നിരന്തരം രൂപപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ;

നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിന് സംഭവിക്കുന്ന അനീതിയെ മാത്രം അനീതിയായി കാണുകയും, മറ്റുള്ളവർക്കെതിരായ അതേ അനീതിയെ ന്യായീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ;

നിശബ്ദതയെ ഭയന്ന്, ഏകാന്തതയിൽ നിന്നു
സദാ ഓടിയൊളിക്കുന്നവരാണ് നിങ്ങളെങ്കിൽ;

*സമഗ്രവും സമ്പൂർണ്ണവുമായ സ്വാതന്ത്ര്യം അകലെയാണ്; അതിനാൽ
നിങ്ങൾ സ്വതന്ത്രരല്ല.*

ഏറ്റവും വലിയ തടവറയ്ക്ക് മതിലുകളോ ഇരുമ്പഴികളോ ആവശ്യമില്ല.
ഒരു ചിന്താഗതി മതി.
ഒരു വിശ്വാസം മതി.
ഒരു ഭയം മതി.
ഒരു കൂട്ടബോധം മതി.
ഒരു അന്ധമായ വിധേയത്വം മതി.