Category: കവിത

തടവറയ്ക്കുള്ളിലെ ഗുണ്ടാ വിലാസങ്ങൾ – (അഡ്വ: അനൂപ് കുറ്റൂർ)

തണ്ടുംതടിയുമധികമുണ്ടെങ്കിലും തനുവൊന്നുമനങ്ങാനിഷ്ടമില്ലാതെ തഞ്ചത്തിലൊന്നുവിരട്ടിയിട്ടങ്ങിതാ – തരംപോലുദരത്തിനുള്ളതുണ്ടാക്കാൻ. തീവെട്ടികൊള്ളപതിവായന്ത്യത്തിൽ തൂങ്ങാനായുള്ളപോക്കിലായിട്ടിതാ- തടവറയ്ക്കുള്ളിലകപ്പെട്ടീടിലും തോലുരിയാത്തൊരാതൊലിക്കട്ടി. ത്രിശങ്കുവിലാകില്ലെന്നാലവിടെയും തടിക്കാനുള്ളവകകൾകുശാലായി തക്കംനോക്കിനിന്നാൽനിസ്സംശയം തോളിൽകേറ്റാനായിതാമേധാവിയും. തരംപോൽതലകുനിച്ചങ്ങുനിന്നിട്ടു തറുതലപറയാത്തൊരുപാവമായി തലേലോട്ടുകേറീടിലുമനങ്ങാപ്പാറ താളത്തിനൊപ്പിച്ചുതുള്ളുന്നവനായി. തടവറയ്ക്കുള്ളിലേനല്ലവനായങ്ങു തടവറയവനായിസ്വർഗ്ഗമൊരുക്കുന്നു തലയ്ക്കുപിടിക്കാനുള്ളലഹരിയും…

അമ്മേ അങ്ങെന്നുണ്മയല്ലേ? – (സൂസൻ പാലാത്ര)

മാറത്തുണ്മയോടു ചേർത്തെന്നെ ഗാഢം പുണരുവാൻ എന്നമ്മ വേണം ഉച്ചൈസ്തരം വിളിച്ചോതുന്നു ഞാൻ അമ്മയാംവാക്കിന്നർത്ഥ – മുണ്മമാത്രം അമ്മതന്നുച്ഛ്വാസത്തിൽ- പ്പോലുമൊളിഞ്ഞിരിപ്പൂ പുത്രസ്നേഹം! കരുണയാണവൾ! സ്നേഹമാണവൾ!! അറിവുള്ളോർ പറയുവതിങ്ങനെ: “അമ്മകാണപ്പെട്ട…

മാപ്പു പൂക്കൾ – (ലീലാമ്മ തോമസ്)

എന്റെ ഉദ്യാനത്തിൽ അചുംമ്പിതങ്ങളായ ഒരുപാടുപൂക്കൾ ഉണ്ട്. അതിൽ “അരളിപ്പൂക്കളാണ് കൂടുതൽ.എന്നിലെ അപൂർവ്വാഭിരുചികൾ വിചിത്രമായതിനാൽ, ജന്മനാഉള്ളശബ്ദവൈകല്യമകറ്റാൻ വായനിറയെ അരളിപ്പൂവിട്ടു കാടിനെ അതിസംബോധന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചെടിയും പൂർണ്ണയല്ല. മുള്ളിൻ…

എന്നാലുമെന്റെയരളീ – (ആർവിപുരം സെബാസ്റ്റ്യൻ)

വർണ്ണമോലുംചിരിതൂകിനില്പതുണ്ടല്ലോ- യെന്നങ്കണത്തിലേറെയായരളികളിന്നും! ഹാരമാക്കിക്കൊണ്ടേയെൻ ദേവപൂജയ്ക്കായി ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാറുള്ളതാണേയമ്പലത്തിങ്കൽ! ധന്യതയാലെത്രകാലം, അർച്ചനയ്ക്കും മറ്റുമായ് നീ പൂത്തുനിന്നു പൊന്നരളീ ഋതുകൾനോക്കാതെ! നിന്നെയല്ലോ, ചൂണ്ടി ഞങ്ങൾ കുറ്റമോതുന്നു; നീ ഗരളമാകെ ചൂടിയല്ലോ…

അമ്മതന്ന ബാല്യം – (ഗോപൻ അമ്പാട്ട്)

അമ്മതന്നയുമ്മവാങ്ങിയും തുമ്പിതുള്ളിയിമ്പമേറിയും കുഞ്ഞുനാളിനാരവങ്ങളിൽ കൂട്ടുകൂടിയാടിയാർക്കുവാൻ ബാല്യകാലമെത്രമോഹനം പിച്ചവെച്ചകൊച്ചുനാൾമുതൽ പൂമുഖങ്ങൾ പൂക്കളങ്ങളായ് മാരിവില്ലിനേഴുവർണ്ണമായി മാനസങ്ങളൊത്തുചേർന്നിടും ബാല്യകാലമെത്രമോഹനം അംബരത്തിലമ്പിളിക്കുട അമ്മചൊല്ലി മാമനെത്തിയ അന്തിനേരമെന്തുസുന്ദരം ചിന്തകൾക്ക് ചന്തമായിടും ബാല്യകാലമെത്രമോഹനം അന്നുനാളിലൻപു തന്നൊരാ…

അമ്മയെന്ന സ്നേഹബാങ്ക് – (ആർവിപുരം സെബാസ്റ്റ്യൻ)

അമ്മിഞ്ഞപ്പാൽബാങ്കിലുണ്ടു സുലഭം; ഒട്ടേറെയമ്മമാർ ചുരത്തുംമുലപ്പാൽ! മൂല്യം ഗണിക്കുവാനാത്ത പാലിനു, വില നല്കി വാങ്ങിടുന്നെൻ കുഞ്ഞിനായ് ഞാൻ! ഇന്നവൾക്കമ്മയില്ലല്ലോ; കൂടെ- യമ്മതൻ കുളിരുന്ന ചൂടുമില്ലാ! കൺമണിയാം മോളെ കൈയിലായ്…

കമ്രനക്ഷത്രം – (ഡോ: ജയദേവൻ)

സ്വർണ്ണപത്മംപോൽ വിടർന്ന സൂര്യൻ മന്നിൽ സ്വർഗ്ഗം ചമയ്ക്കുവാനന്തിയോളം, സ്വസ്തി നേർന്നന്ധകാരം മറച്ചീടണം സ്വസ്ഥമോടെല്ലാം വസിക്കുവാനായ്.. വെള്ളംകുടിക്കുവാനാവാത്ത നിന്നുടെ വെട്ടം ധരിത്രിതൻ മാറിലെന്നും, വിത്തം വിതയ്ക്കുന്നു സർവ്വതും നാൾക്കുനാൾ…

സ്നേഹത്തെ വധിക്കുന്നവർ – (ജോസ് ക്ലെമന്റ്)

നാം ആരോഗ്യത്തോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സ്നേഹിക്കാൻ മറക്കും. തിരക്കു കാണിച്ചും വാശി കാണിച്ചും മറുതലിച്ചും പിണങ്ങിയും ജീവിതത്തിലെ രാപ്പകലുകൾ വികൃതമാക്കും. വാസ്തവത്തിൽ നാം സ്നേഹത്തെ കൊല ചെയ്യുകയാണ്. അങ്ങനെ…

യുദ്ധം – (എം.തങ്കച്ചൻ ജോസഫ്)

അർത്ഥങ്ങൾ തിരയുമ്പോൾ യുദ്ധങ്ങൾ മുറുകുന്നു അർത്ഥമില്ലാത്തൊരു കാര്യങ്ങളും വ്യർഥമോഹങ്ങൾതൻ ചാപല്യഭാവങ്ങൾ സ്വാർത്ഥത പേറുന്ന രാഷ്ടങ്ങളേറുന്നു. കഷ്ടതയേറുന്ന കാലങ്ങൾ തന്നിടും സ്പഷ്ടമെന്നോർക്കുക യുദ്ധങ്ങളൊക്കെയും മുഷ്ടിയാൽ നേടുമീ അല്പജയങ്ങളും സൃഷികളൊക്കെയും…

നിരാശയുടെ ആഴപ്പൊത്തുകളിൽ – (പുഷ്പ ബേബി തോമസ്)

നിരാശയുടെ ആഴപ്പൊത്തുകളിൽ എന്റെ വാക്കുകൾ പൊറ്റയടിഞ്ഞ് മൗനം കനത്തു കിടക്കുന്നു. പ്രതീക്ഷകളില്ലാതെ മനസ്സ് എന്നിൽ നിന്ന് പറന്നകന്നു. നൂറ് വാളുകളുടെ മൂർച്ചയുള്ള നിന്റെ നാവ് എന്നെ വരഞ്ഞുകീറി…