കോട്ടയത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തെ പടന്നു പന്തലിച്ച മരങ്ങളും നോക്കെത്ത ദൂരംവരെ നീണ്ടുനിവര്ന്ന് കിടക്കുന്ന പ്രകൃതിരമണീയതയും സി എം എസ്സ് കോളേജിന് എന്നു ഒരു പ്രണയദേവന്റെ പരിവേഷം നേടിക്കൊടുത്തിരുന്നു.1817ല് ചര്ച്ച് മിഷണറികള് തുടങ്ങിയ കോളേജ് ,പഴയ ബ്രിട്ടീഷ് പരിവേഷത്തിന്റെ കോട്ടണിഞ്ഞ്,പ്രൌഡഗംഭീരങ്ങളായ സൌധങ്ങളുമായി ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നും,100 ല്പ്പരം വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷവും. മലയാളം സിനിമ ‘ചാമരം’ എല്ലാവരുടെയും മനസ്സില് പ്രണയം എന്ന അനുഭൂതയുടെ കുളിര്മഴയായി അന്നും ഇന്നും എന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.
നാഥാ നീ വരും കാലൊച്ച കേള്ക്കുവാന് ,കാതോര്ത്തു ഞാനിരുന്നു,
താവകവീധിയില് എന് നിഴല്പ്പക്ഷികള് തൂവല് വിരിച്ചുനിന്നു
കാതോര്ത്തിരുന്ന ഈ ദേവന്മാരിലും ദേവിമാരിലും,വേന്ദ്രന്മാരും വേന്ദ്രത്തികളും ഇല്ലാതില്ല, പ്രേമിച്ചു അവശരായി,ചുങ്കം ഷാപ്പിന്റെ ബെഞ്ചുകളിള് ചങ്കുപൊട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന ഗന്ധര്വ്വന്മാരും,കൂട്ടുകാരുടെ തോളില് തലവെച്ചു കരഞ്ഞുതളര്ന്ന ശകുന്ദളമാരും, ഇല്ലാതില്ല. എന്നിരുന്നാല് പോലും,ആ കാറ്റിലും, മരങ്ങളുടെ തണുപ്പിലും,’ലവേഴ്സ് പാത്തിന്റെ ‘തണലിലും,പി ജി മെന്സ് ഹോസ്റ്റലിന്റെ വളവിലെ മരത്തിന്റെ തണലിലും തളിര്ത്തു പൂത്ത പ്രേമങ്ങള് ധാരാളം ആണ്.എന്നാല് തിരിച്ചുകിട്ടാതെ പറഞ്ഞു തീര്ക്കാന് പറ്റാതെ,സ്വയം മനസ്സില് പ്രേമശവകുടീരങ്ങള് നിര്മ്മിച്ചു പോയവരും ഇല്ലാതില്ല. ”തിരിച്ചു കിട്ടാത്തെ സ്നേഹം മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലാണ്”…ഈ വാക്കുകളും ഏതൊ സിനിമയിലോ പുസ്തകത്തിലോ പ്രണയത്തില് ഹോമിച്ച മനസ്സുകള് വാചാലമായതിന്റെ പര്യവസാനമാണ്.
പ്രണയത്തെ പ്രണയിക്കുന്നവര് ജീവിതത്തെയും സ്നേഹിക്കുന്നവരായിരിക്കും.അവര് ഒന്നും തന്നെ പിടിച്ചടക്കാനോ,പിടിച്ചുപറിക്കാനൊ ശ്രമിക്കാറില്ല.മറിച്ച് ഓര്മ്മകളെയും സ്നേഹത്തെയും കോര്ത്തിണക്കി,സൌഹൃദത്തെ പ്രണയമായി മറിച്ചെഴുതിയവരും ഉണ്ട്. നഷ്ടപ്പെട്ട സുഹൃത്തിനെത്തേടിയും, ജീവിതത്തില് ആദ്യമായി ഒരു നോട്ടം സമ്മാനിച്ചവളെയും,വെച്ചു നീട്ടിയ ഒരു വെള്ള പൂ സമ്മാനിച്ചവളെയും തേടിപ്പൊയവരും പ്രണയത്തെ സ്നേഹിച്ചവരും പൂജിച്ചവരും തന്നെ.
എന്താണ് പ്രണയം?…എങ്ങനെയാണ് അതു ഹൃദയത്തെ കീഴടക്കുന്നത്,ആര് ആര്ക്കുവേണ്ടിയാണ് പ്രണയം കോര്ത്തിണക്കുന്നത് എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു തരാന് ആര്ക്കും തന്നെ സാധിക്കില്ല എന്ന കാര്യത്തില് സംശയം വേണ്ട. പ്രണയത്തെ ഒരു തടവറയാക്കാതെ,സ്വഛന്ദം പ്രണയത്തെ പ്രണയിക്കാന് വിടുക. പക്ഷിയെ പോലെ അത് ആകാശത്തില് പറന്നു പറന്ന് നടക്കട്ടെ. സ്നേഹം അധ്വാനത്തെ ലഖൂകരിക്കുകയും ,ദുഖത്തെ മധുരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നും ആരോ പറഞ്ഞു കേട്ട ഒരോര്മ്മ ,വീണ്ടും.
‘ഞാന് ആദ്യമായി സാരി ഉടുത്ത ദിവസം!മുല്ലപ്പൂ ചൂടാന് മറന്ന കൂട്ടുകാരിക്ക് ,ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ വെച്ചു നീട്ടിയ മുല്ലപ്പൂവു മായി എത്തിയ കൂട്ടുകാരന് ‘.എവിടെ ആ മുല്ലപ്പൂക്കള് കണ്ടാലും, അതിന്റെ മണവും നിറവും എന്നും മനസ്സിന്റെ കോണില് നേരിയ വേദന ഉണര്ത്തിയിരുന്നു. ഒരിക്കലും മായാതെ കിടന്നു ആ ചെറുപുഞ്ചിരിയും,കൂടെ മുല്ലപ്പൂക്കള് തനിക്കു നേരെ നീട്ടുന്ന ആ മുഖവും, അന്നും ഇന്നും.’
‘കുറ്റബോധമാണോ,അതോ നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ വേദനയാണോ എന്നും അറിയില്ല!മനസ്സിന്റെ ചിന്തകള് അയവിറക്കുകയായിരുന്നു പിന്നീടങ്ങോട്ട്. പല കാരണത്താല് കണ്ടില്ല എന്നു നടിക്കാല് തുടങ്ങിയ പുഞ്ചിരിയും എല്ലാവര്ക്കും അറിയാവുന്ന ഒരു നിശബ്ദപ്രണയം ജീവിതത്തില് നിറഞ്ഞുനിന്നു.ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്നറിയാവുന്ന,എന്നാല് നഷ്ടപ്പെടാന് മനസ്സനുവദിക്കാത്തെ സ്നേഹത്തിന്റെ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ നറുമണം.ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ഇരംബലുകള്, സൌഹൃദം കോളേജ് കഴിയും വരെയും നിലനിര്ത്തുന്നു പലരും. പിന്നിടങ്ങോട്ട് എണ്പതുകളുടെ കാലം അല്ലെ,മൊബൈലില്ല, ഇന്റെര്നെറ്റില്ല,ഇല്ലാത്തെ ലോകത്തില് ഒരിറ്റു കണ്ണുനീരില് എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ പ്രണയത്തിന് ആത്മാര്ത്ഥത കൈമോശം വന്നിട്ടുണ്ടോ ഇന്നത്തെ സ്വാതന്ത്രലോകത്തില്! ഇല്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് മനസ്സു പറയുന്നത് ! ഇന്റെര്നെറ്റ് സാവിമാരുടെ വിഹായസ്സില് ആര്ക്കും ആരെയും പ്രേമിക്കാം, സ്നേഹിക്കാം,സഹതാപം എത്തിക്കാം…. എന്തിലും ആത്മാര്ത്ഥത എത്രമാത്രം എന്നാരും ഇന്ന് അളന്നു നോക്കാറില്ല. നിസ്വാര്ത്ഥമായ പ്രണയത്തിന് ഇന്ന് പ്രപഞ്ചം നിശബ്ദം സാക്ഷിയയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ എല്ല നല്ലതും ചീത്തയും, വാശികളും അംഗീകരിക്കാന് തയ്യാറാകുന്ന ഒരു മനസ്സ്. ഒരു വഴക്കോ,അഭിപ്രായപ്രകടനങ്ങളോ മനസ്സുകളെ വേദനിപ്പിക്കും എന്ന ഒരു ചിന്തതന്നെ പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യപടിയായേക്കാം. എന്നാല് ഇന്നതെല്ലാം കച്ചവടച്ചരക്കാകുന്നു.
ഒരു വസ്തുവിനോടോ, വ്യക്തിയോടോ ,വിഷയത്തോടോ, പ്രതിഭാസത്തോടോ ഒരാള്ക്ക് തോന്നുന്ന വര്ദ്ധിച്ച അഭിനിവേശമാണ് പ്രണയം. മനുഷ്യനും മറ്റ് ജീവജാലങ്ങളും ഈ ഭൂമിയില് പിറന്ന് വീണപ്പോള് മുതല് ഉയര്ന്ന് വന്ന വികാരമാണ് പ്രണയം മനുഷ്യര്ക്ക് എറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരേയൊരു വികരവും ഇത് തന്നെയാണ് .പ്രണത്തിന്റെ രസതന്ത്രം അന്നും ഇന്നും ഒന്നു തന്നെ. തലച്ചോറില് ഉണ്ടാകുന്ന ഫിറമോണുകള്,ഡോപമിനുകള്,സെറാടോണിന് മുതലായ ഹോര്മോണുകള് എന്നിവ പ്രണയത്തിനുള്ള പ്രേരണയുളവാക്കുന്നവയാണ്.
പ്രണയം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ്, പ്രണയം തുറന്നു കാണിക്കൂ. പൂക്കളും സമ്മാനങ്ങളും ഒക്കെ ആണ് ചിലര്ക്ക് വിലപ്പെട്ടത്. മറ്റ് ചിലര്ക്ക് വേണ്ടത് ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആലിംഗനമാകാം. ചിലര്ക്ക് വേണ്ടത് ആശ്വാസവും സാമീപ്യവുമാണ്. ബന്ധങ്ങള് മനോഹരവും അതിശയകരവുമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വരദാനവും.ബന്ധങ്ങളാണ് തമ്മില് അടുപ്പിക്കുന്നത്.ജീവിതം സമവാക്യങ്ങള് കൊണ്ടോ സൂത്രവാക്യങ്ങള് കൊണ്ടോ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല മറിച്ച് സ്നേഹവും,സല്ഗുണബന്ധങ്ങളുമായിട്ടാണ്.യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളില് തട്ടിത്തകരുന്ന ‘സിഗ്നേച്ചര്’ പ്രണയം ആണ് 21 ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രത്യേകത. പ്രണയം അനശ്വരമാണ്, അതിന് ജാതിയില്ല, മതമില്ല, അത് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും അതിര്ത്തികളേയും ഭേദിച്ച് മുന്നേറും എന്നൊക്കെ ഘോരഘോരം വാദിക്കാന് ധാരാളം ആള്ക്കാരുണ്ട്. പക്ഷെ ഇതില് എത്രമാത്രം സത്യമുണ്ട് എന്ന ആരുകണ്ടു. പണവും കുടുംബപശ്ചാത്തലവുമെല്ലാം ഇന്നത്തെ പ്രണയങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നതു സത്യമാണ്. എല്ലാം ഒത്തുവന്നാല് മാത്രം പ്രണയിക്കാം എന്നു കരുതുന്ന വളരെ പ്രാക്ടിക്കല് മനസ്സുള്ളവരാണ് ഇന്ന് ഭൂരിപക്ഷവും. ഈ യാഥാത്ഥ്യര്ങ്ങളെല്ലാം നിലനില്ക്കുംബോഴും’ സി എം എസ്സ് കോളേജിന്റെ ‘ചാമരം’ ഇന്നും ചൂളമരക്കാറ്റില് പ്രണയത്തെക്കുറിച്ച് മനോഹര സ്വപ്നങ്ങള് കാണാന് മനസ്സുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കട്ടെ, എന്നൊരു പ്രാര്ത്ഥനയും. ഈ മോഡേണ് ആന്ഡ്രോയിഡ് കാലങ്ങളില് ആ കോളേജുകളുടെ നല്ല ഓര്മ്മകള് ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകട്ടെ എന്നൊരു ആശംസയും പ്രതീക്ഷയും!
