പരിപാലനം – (രെമ പിഷാരടി)

ആരിന്ന് കാറ്റിനെ കയ്യാലെടുക്കുവാൻ

കാർമേഘമൊന്നിൽ വരുന്നു?

മേഘമൽഹാറിൻ മഴത്തുള്ളിയിൽ തൊട്ട്

പാട്ട് പാടാനായ് വരുന്നു?

ആരോ അരൂപിയായാപർവ്വതത്തിൻ്റെ-

മേലെ  പറന്ന് പോകുന്നു;

പോകും വഴിക്കായഴിഞ്ഞുവീഴും മുഖം-

മൂടിയിൽ പാഴ്കിനാവെട്ടം

ചുറ്റും പറക്കും കിളിക്കൂട്ടമാകവേ-

ദിക്ക് തെറ്റിക്കുതിക്കുന്നു

ഈയൽ പോൽ തീയിൽ പതിക്കുന്ന-

നോവിൻ്റെ പ്രാണൻ പിടഞ്ഞുപോകുന്നു

കായലോരത്തിരുന്നാരോ കിഴക്കിൻ്റെ-

സൂര്യനെ കയ്യിലേറ്റുന്നു

ആൽമരച്ചോട്ടിലെ കൽമണ്ഡപത്തിലായ്

ഭ്രാന്തൻ ചിരിച്ചിരിക്കുന്നു

ആരൊക്കെയോ ചേർന്നൊരാനക്കുറുമ്പിനെ-

നേരിട്ടൊതുക്കുന്ന കാട്ടിൽ-

കണ്ണാന്തളിപ്പൂക്കളെല്ലാം കരിഞ്ഞെന്ന്-

മണ്ണിലായ് തീയിട്ട  യുദ്ധം,,

കാലത്തിനെ കടന്നോടാനൊരുങ്ങുന്ന-

കാട്ടുപൂഞ്ചോലകൾക്കുള്ളിൽ

നീറുന്ന ശൈത്യം കുരുക്കിട്ട് നിർത്തുന്ന

കാടിൻ കടുന്തുടിപ്പാട്ട്

മൺസുഗന്ധത്തിൻ്റെ, ചന്ദനക്കൂട്ടിൻ്റെ

ഗന്ധം പകർത്തുന്ന വഴിയിൽ

എങ്ങോ മറന്നിട്ട സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും

കണ്ണിൽ തണുപ്പുമായ് നിൽക്കേ

നേരമായെന്നും പറഞ്ഞുയിർക്കൊള്ളുന്ന

സൂര്യൻ്റെ രശ്മിയിൽ നിന്ന്

പച്ചിലച്ചാർത്തിൻ്റെ ചിത്രം പകർത്തുന്ന-

ഉച്ചക്കിറുക്കിൻ്റെ കാറ്റിൽ

ഓരോയിടങ്ങൾ ഭ്രമം തീർത്ത മണ്ണിൻ്റെ

ചാരുഗന്ധത്തിനെ ചേർത്ത്

മാമ്പൂവിരിഞ്ഞതും മൈനകൾ വന്നതും

ബാല്യം കൊഴിഞ്ഞതും കണ്ട്

ദൂരത്ത് ദൂരത്തൊരാൾക്കൂട്ടമാകുവാൻ-

പോകും തിരക്കിൻ്റെ മണ്ണിൽ

പൊയ്മുഖങ്ങൾ വന്ന് നൃത്തം തുടങ്ങവേ-

സങ്കടങ്ങൾ കൂടി വന്നു..

ഇത്തിരി ഭൂമിയിൽ സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെയും-

കുത്തിക്കുറിക്കുന്ന നേരം

മഞ്ഞമന്ദാരങ്ങളൊക്കെയും പൂവിട്ട-

കുന്നിൻ്റെ മേലേക്ക് പോകേ;

കുന്നോ മറഞ്ഞ് പോയായരക്കില്ലത്തിൽ-

നിന്നോടി രക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ

മുന്നിലെ ചക്രവ്യൂഹങ്ങളിൽ വീണുപോയ്-

വന്ന് വീണസ്ത്രങ്ങളെങ്ങും

ഒറ്റയ്ക്കൊരോടക്കുഴൽ കേട്ട കാട്ടിലേ-

ക്കൊറ്റയ്ക്ക് പോകാനൊരുങ്ങേ;

കൈയിലേക്കിറ്റിറ്റ് വിണാദികാവ്യങ്ങൾ-

മണ്ണിൻ തണുപ്പും പൊടിപ്പും!

കണ്ണടച്ചെന്നും ഇരുട്ടാക്കുവാൻ തീർത്ത-

മുന്നിലെ  രാവിൻ്റെ ചോട്ടിൽ

കത്തിച്ച് വയ്ക്കുന്ന നക്ഷത്രദീപത്തിലി-

ത്തിരിപ്പൂക്കളെ കാൺകെ;

മുള്ളും, മുരിക്കും വളർന്ന പാടങ്ങളിൽ-

പുല്ലാകുഴൽ കേട്ടു വീണ്ടും..

വീണ്ടും കദംബങ്ങൾ പൂവിട്ട കാളിന്ദി-

യോരത്ത് ധ്യാനത്തിലാകേ;

ആരോ ഒരാൾ ദൂരെ നിന്നെത്തി നോക്കുന്നു

ആരെങ്കിലാരെങ്കിലാട്ടെ

ആരെങ്കിലും വന്ന് പോകുന്ന പാതയിൽ-

കാലം കണക്കെടുക്കട്ടേ!

മായാവികൾ വന്ന് പോകട്ടെ, മാരീച-

മായകൾ മാനായ് വരട്ടെ

വന്ന് പോയേക്കാം ദശാനനർ വീണ്ടുമീ-

പർണ്ണശാലക്കകം തേടി

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കവേ പുത്തനാം രേഖകൾ-

മുറ്റത്ത് വീണ്ടും വരയ്ക്കാം

മൂന്നല്ല, മുന്നൂറ് രേഖകൾ ചിന്തയിൽ-

മൂളിപ്പറന്ന് പോകുമ്പോൾ;

വാതിൽക്കലായ് നിൽക്കുമാത്മവ്യാളീമുഖം-

തീയുതിർക്കട്ടെയിരുട്ടിൽ

ഭീതിയും, മായികക്കാഴ്ചയും, ഭൂതവും-

തീയിൽ വിശുദ്ധമാകട്ടേ..

യുദ്ധങ്ങളില്ലാതെയാകട്ടെ ഭൂമിയിൽ

സ്വർഗ്ഗങ്ങളുണ്ടായിടട്ടെ..

ഏകതാരയ്ക്കുള്ളിലോരോ സ്വരങ്ങളും

പാടാനിരിക്കട്ടെ വീണ്ടും…