യുദ്ധം വിതയ്ക്കും വിനാശമീ ഭൂമിയില്,
മര്ത്യന് പണിപ്പെട്ടു നേടിയതൊക്കെയും;
ഒരുമാത്ര വേളയില് ശൂന്യമാക്കി,
കൂട്ടക്കുരുതിയാല് പ്രേതഭൂവാക്കി.
അട്ടഹസിക്കും രക്തലോലകന്മാര്,
വെറിയും പകയും ചേര്ത്തുപിടിക്കും;
മനുഷ്യഹൃദയം കല്ലായി മാറില്,
കരുണകാരുണ്യം മരിച്ചിടുന്നു.
അന്ന്യതാബോധം ഉള്ളില് ത്രസിച്ചു,
ശത്രുപക്ഷം ചമച്ചു ചിരിച്ചിടും;
രണരക്തമണിഞ്ഞ കൈകളാല് മാനവന്,
കൊന്നൊടുക്കുന്നു മനുഷ്യകുലം.
പകയാം വിഷം ഹൃദയത്തില് നിറച്ചു,
പൊന്ലോകത്തില് അഗ്നി പടര്ത്തും;
സ്നേഹമൊരു ശബ്ദം മൗനമാകില്,
സത്യമതെപ്പോഴും വഴിമാറും.
തന്കാര്യസാധ്യത്തിനെന്നുമെന്നോളം,
പഴിചാരി കുറ്റങ്ങള് മറ്റുള്ളോരില്;
തന്പ്രമാണിത്തം പടനയിച്ചു,
ഉലകം തന്കാല്കീഴില് എന്നപോലെ.
ന്യായത്തിനായ് കാട്ടും അന്യായമെല്ലാം,
കൊന്നൊടുക്കുമോ മനുഷ്യരാശി?
പകയാം വിഷം പടര്ത്തി ലോകമാകെ,
നിണം ചാര്ത്തുമോ മൂന്നാം ലോകയുദ്ധം?
