പാരിന്റെ കന്മഷമൂറ്റാന് ജ്വലിച്ച
മേഘഗര്ജ്ജനങ്ങളില്
നുരയുന്നതൊക്കെയും
അനീതിയുടെ പാഴ്ച്ചെടികള് മാത്രം
വിഹായസ്സിന് നവജ്വാലയില്
ചിദാനന്ദനാളം കൊളുത്താന്
ഒരുങ്ങിയുണരുന്ന തിരമാലകള്
ഭയപ്പാടിന്റെ മാളങ്ങളില് ചുരുണ്ട്
പത്തിയമര്ത്തി മുരളുന്നു
കൊഴിഞ്ഞിറങ്ങി തളര്ന്ന
തൂവലുകള് പെറുക്കി തലോടാന്
കിളിമാനസരില്ലിവിടെയെന്നാലും
അറിവിന്നപ്പുറത്തുണ്ടനവധി
അഖിലാണ്ഡ സ്നേഹതീര്ത്ഥങ്ങള്
കുളിരായ് എന്നറിയുക
അഴുകുന്ന പുല്മേടുകളില്
കാലികമായി മുളയ്ക്കുന്ന
പ്രതീക്ഷാനാമ്പുകളില്
മൗനമായ് നിഴലുകള് നിറച്ച്
പ്രകൃതിമീട്ടുന്ന സ്വരസുധാമഴയില്
മധുകണം നുകര്ന്ന്
മുന്നിലെ മായാപൊയ്കയില്
സായൂജ്യമുണ്ണാന് കൊതിക്കുന്ന
വേഴാമ്പല് കൂട്ടങ്ങളാണിപ്പോഴും നാം
