പദങ്ങള്, ചിന്തകള് കലങ്ങിമറിയുന്നു
മസ്തിഷ്കത്തില് നുരയുന്നൂ
വിളറിയ ഘടികാരമണിസൂചകങ്ങള്.
ഉരുകിയൊലിക്കുന്നു
ഉടലോടെ വെന്തുനീറിയമരുന്നു
അടിയുറച്ച ബോധമണ്ഡലങ്ങള്.
ചിറകുവിരിച്ച് പൂര്ണ്ണ സുഷുപ്തിയില്
താഴ്വരയുടെ സംഗീതം തേടി
നിജമലയുന്നു ശ്വാസത്തരികളും.
അലകളടങ്ങിയൊരു നെടുനിശ്വാസം
ഉള്ക്കാട്ടിലെങ്ങൊ തഴുകിയെങ്കില്;
ശുഭപന്തുവരാളിയില് സാന്ദ്രമാക്കിയ
മാനസം തുളുമ്പിയെങ്കില്,
ഏകരാഗം മീട്ടിയൊരു തംബുരു
നീലരാവില് ശ്രുതി താഴ്ത്തി
ഹൃദയതാളത്തിനൊത്ത് പതിയെ
തിരി താഴ്ത്തി വിടര്ന്നുവരും
പൂനിലാവില്; ശാന്തസ്മിതം
മിഴിയിണ പുഷ്പിക്കും!
ഇരുളിമ നീങ്ങി വര്ണ്ണരാജിയില്
മുഖകമലം തുളുമ്പി
നീലാമ്പല് പൊയ്കയില്
കുണുങ്ങിനില്ക്കും നീയൊരു
തരുണീമണി!
ശിലകണങ്ങളുരുകി
മാനസ സരസ്സിന് തീരത്തെ
തുടു പ്രഭാതമായ്, വീശിയടിച്ച
ശീതക്കാറ്റില് കാതുകള് മൂളും
തെന്നലായ് മലയിറങ്ങിവരും
ഹിമമുടിയണിഞ്ഞൊരു
പെണ് കിടാവ്!
നാടോടിശീലുമായ് വഴികളേറെ-
ത്തിരഞ്ഞു ഏകാന്തപഥികയായ്
തഥാഗതന്റെ പദങ്ങള് പിന്നിട്ടു
യാത്രയും തുടങ്ങി….
ശാന്തം! ശാന്തം! ശാന്തിമയം!
പൂര്ണ്ണം! പൂര്ണ്ണം! അവിരാമമായ്
പൂര്ണ്ണമതേ വിശ്വമയം!
===
• ശുഭപന്തുവരാളി രാഗം* ( വേദനയില് തുളുമ്പും രാഗം)
