ആപേക്ഷികത്തിന്റെ
നൂലിഴയില് നി –
രാപേക്ഷികത്തിന്റെ
നേര് വരയില്
ആയിരം കോടി
യുഗങ്ങള് കൊരു –
ത്തനായാസം ചരിക്കും
പ്രപഞ്ച ശില്പ്പീ,
ആകാശ നീലിമ –
ക്കപ്പുറത്തായിര –
മാകാശ ഗംഗകള് –
ക്കപ്പുറത്തും
ആദിയുമെന്തവു –
മൊന്നു ചേരുന്നിട –
ത്താരു നീ എത്രയോ
ഭാവോജ്ജ്വലന് !
ആദിത്യനില് നി –
ന്നടര്ന്നു യുഗങ്ങളി –
ലാറിത്തണുത്തൊരീ
ഭൂസരസ്സില്
ആയിരം മോഹവു-
മായി വിടരുമോ –
രാമ്പല്പ്പൂ മൊട്ടു ഞാന്
നിന്റെ മുന്നില് !











