ദൂരേ കിഴക്കിന്റെ ചക്രവാളത്തിലെ
സൂര്യച്ചെറുക്കന്റെ കണ്ണേറ്
താഴത്തെ ഭൂമിക്കിടാത്തി തന് മാറത്തൊ –
രോമല് കിനാവിന്റെ നീരാട്ട് !
പൂവായി ഭൂമിയെ മൂടുന്ന ചുംബന
ലീലാ വിലാസങ്ങളില്
പ്രേമ വസന്തമായ് കോരിത്തരിക്കുന്നു
രാഗ വിലോല വികാര മൂര്ച്ച !
മായാ പ്രപഞ്ച നിഗൂഢ നിരാമയ
രൂപമീ നക്ഷത്ര ധൂളീ ലയം
സാധകം ! ബോധമായ് എന്നില് തെളിയുന്ന ഞാനെന്ന
തേജസാം ദൈവ പ്രഭ !
ഓരോ പ്രഭാതത്തുടുപ്പിലും സ്വപ്നമായ്
നാളേകള് താണ്ടുമീ രാസത്വരം
ആറടി മണ്ണില് അലിഞ്ഞു ചേരാനുള്ള
യാതനാ യാത്രാ വഴിയിലല്ലോI ?
ആര് ഞാന് ? നക്ഷത്ര ധൂളികള് ക്കപ്പുറ –
ത്താളുന്ന സത്യ സമസ്ഥതയില്
ചേതസാം മുന് ചിന്താ രൂപം വിരിയിച്ച
സാരമായ് ശക്തിയായ് മൂന്നരങ്ങില് !
സ്നേഹമാണെങ്ങും കണികകള് ഒന്നിച്ച
പ്രേമം രചിച്ചൊരീ വിശ്വ രൂപം !
പ്രേമിച്ചു പ്രേമിച്ചു മണ്ണും മനുഷ്യനും
ഭൂമിയില് സ്വര്ഗ്ഗം പണിഞ്ഞു വയ്ക്കും !
ലോകാവസാനം മത / ശാസ്ത്ര ചൂഷണ
കാപാലികര് വിറ്റ ക്രൂരം നുണ
പോരിക മണ്ണില് മനുഷ്യനും ദൈവവും
ചേരുന്ന സ്വര്ഗ്ഗ കവാടങ്ങളില് !
നാളത്തെ സൗര മഹാ സ്പോടനങ്ങളില്
ധൂളികളായി വഴി പിരിഞ്ഞാല്
കാലത്തിന് മാറിലെ ചൂടില് അനശ്വര
നാളങ്ങളായി നാം വീണ്ടും വരും !
