മുൻജന്മ ശാപം – പ്രിജിത സുരേഷ്

സ്നേഹ മുള്ളൊരു ഗൃഹ നാഥൻ

വീടൊരു സ്വർഗ്ഗമാക്കീടും

സ്നേഹ മില്ലാ നാഥൻ അവിടൊരു

കലഹ കാകളം മുഴക്കീടും

പ്രണയിനിയാം പ്രിയയുടെ നൊമ്പരങ്ങൾ

മാറ്റുരയ്ക്കുന്നില്ലിതു കഷ്ടമോ

ജീവ ശവമായി ജീവിക്കുന്നൊരു

നാരീ ദുരിത മതറിയുന്നില്ലിതാരും

മക്കളിന്നൊന്നല്ലാതായി കാണും താതൻ

പരസ്പര വിദ്യോഷം കൂട്ടും മനസ്സിനോ

കർക്കശ ശിഥില ചിഞ്ചില മൂഢമായിടും

തമസല്ലോയിത് എവിടേയും നിർജലരായിടും

ഈ ദു:ഖത്തിൻ നിഴലാരറിയുന്നു

ഇതു മനുഷ്യ ജന്മ ശാപമോ

അതോ നാടുപറയും മൊഴിയിതു

മുൻ ജന്മ ശാപമോ ഇതേവർക്കും.

പ്രിജിത സുരേഷ്