ഡിഗ്രിക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞു റിസള്‍ട്ട് കാത്തിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളില്‍ എല്ലാറ്റിനോടും ഒരു വിരക്തി തോന്നിയിരുന്നു നീലുവിന്. ഒരു വൈകുന്നേരം രമേശ് അമ്മയോട് ചോദിക്കുന്നതവള്‍

മുറിയില്‍ തളംകെട്ടി നിന്ന മൂകതയിലേക്ക് നീലുവിന്റെ മനസ്സില്‍നിന്നും ഓര്‍മ്മകളുടെ സുഗന്ധം പരന്നൊഴുകാന്‍ തുടങ്ങി. ‘ ഞാനൊന്ന് ഫ്രഷാവട്ടെ നീലു ‘

രതി ഗോപാലന്റെ മരണത്തോടെ ആ വീടിന്റെ അനക്കങ്ങള്‍ക്ക് അറുതി വന്നതു പോലെ സരളയ്ക്കു തോന്നി. അപ്രധാനമെന്നു കരുതുന്നതുപോലും ഇല്ലാതെയാകുമ്പോള്‍ വലിയ

പുറത്ത് തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യം കുറഞ്ഞുതുടങ്ങി.തുറന്നിട്ട ജനല്‍പ്പാളി യിലൂടെ കടന്നുവന്ന കാറ്റില്‍ കിടപ്പുമുറിയിലെ നീലക്കര്‍ട്ടനുകള്‍ അനുസരണയില്ലാതെ ആടിയുലയുന്നുണ്ട്.ചുവരിലെ ക്ലോക്ക് അലോസരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ശബ്ദിച്ചപ്പോഴാണ്

തെളിഞ്ഞ ആകാശം, ഇരുണ്ട ഭൂമി ഹോസ്പിറ്റലില്‍ നിന്നും കാറില്‍ മടങ്ങുമ്പോള്‍ മോഹന്റെ മനസിനെ ഇരുള്‍മൂടിയിരുന്നു. പ്രതീക്ഷകളുടെ വര്‍ണങ്ങള്‍ കെട്ടുപോകുന്നത് അയാള്‍

പതിവുപോലെ സന്ദീപ് രാവിലെ ഒമ്പതരയ്ക്ക് തന്നെ ആര്‍മി ഓഫീസിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.. വാതില്‍പ്പടിയില്‍ ചാരിനിന്നിരുന്ന നീലിമയുടെ കവിളില്‍ ചെറുതായി തട്ടിയെങ്കിലും അവളുടെ

മാറ്റങ്ങള്‍ തെക്കേത്തൊടിയില്‍ ഗോപാലനെ ദഹിപ്പിച്ചിടത്ത് വിളക്കു മിന്നിക്കത്തുന്നു. കാറ്റിലാടിയും ഇടയ്ക്കു മങ്ങിയും പിന്നെ തെളിഞ്ഞും കത്തുന്ന ആ ഒറ്റത്തിരി വിളക്കിനു

ഗോപാലന്‍ എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ നേരമേറെ വൈകിയിരുന്നു. വല്ലാത്ത ശരീരവേദന. പേശികളിലാകെ സൂചികുത്തും പോലെ. ഇന്നലെ പിള്ളേര്‍ക്കൊപ്പം മുറ്റത്ത് വെറുതെ ഓടിക്കളിച്ചിരുന്നു. ആനന്ദ്